1/1

eva binon en jason dousselaere ism frieda

zeemeermin 

(theatervoorstelling, 15+)

---

           “niet de onvervulbaarheid, maar het verlangen zélf is de kern van haar pijn –                 een pijn die zo onhanteerbaar, zo onuitdrukbaar wordt dat hij alleen nog kan                 worden omgezet in lachen, in dansen – in tekenen die net zo goed op de                     afwezigheid van pijn konden wijzen, op het tegendeel van pijn, op geluk en                 uitbundige vreugde.” (essay over de kleine zeemeermin van patricia de                       martelaere)

---

 

in zeemeermin peilen frieda en STAP naar de diepte van de melancholie. de meerminnen, heksen en prinsen die ze vertolken verdwalen in onderzeese leegte. hun verlangen is een afgrond. wat ze willen zinkt steeds dieper.

 

frieda en STAP onderzoeken hoe niet te verdwijnen in het bodemloze verdriet van water, welke lichtheid aan dit steeds zwaarder worden kan ontsnappen. in het dagelijks sterven zoeken ze naar de vonk die een storm kan doen ontstaan, vuurwerk, euforische zingen en dansen. bestaat een vitale melancholie die opstijgt en niet ondergaat?

---

boekingen: ruth@thassos.be; kobe@reik.be